ذَلِكَ أَلْقَىَ دِرْعَهُ وَ مِغْفَرَهُ وَ شَدَّ عَلَى النّاسِ وَ إنَّهُ لَيَطْرُدُ « 1 » أَكْثَرَ مِنْ مَائتَيْنِ ثُمَّ تَعَطَّفوا عَلَيْهِ مِنْ كُلُّ جانِبٍ فَقُتِلَ ، فَتَنازَعَ ذَووا عِدَّةٍ فى رَأسِهِ فَقالَ ابنُ سَعْدٍ : هَذا لَمْ يَقْتُلُهُ واحِدُ وَ فَرَّقَ بَيْنَهُمْ بِذَلِكَ . « 2 » » « عابس بن شبيب شاكرى كه از اصحاب حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام بوده و از معاريف شجاعان روزگار بود ، در مقابل آن حضرت ايستاد و عرض كرد : در روى كرهء زمين از نزديكان و ارحام من ، يا از آشنايان و غير نزديكان ، هيچكس در نزد من عزيزتر و گرامىتر از تو نبوده است ؛ و اگر مىتوانستم اين ستمى را كه اين قوم بر تو روا مىدارند ، با چيزى عزيزتر و گرامىتر از جان خودم از تو دور كنم ، البتّه مينمودم . سلام بر تو ، شهادت مىدهم كه من بر منهاج و هدايت تو و پدرت هستم ؛ آنگاه درحاليكه بر پيشانى او ضربتى رسيده بود با شمشير برهنه به سوى لشكر حركت كرد و صدا زد : أ لَا رَجُل ؟ آيا مردى هست كه به نزد من بيايد ؟ همگى از دور او فرار كردند ؛ چون به شجاعت او پى برده و مىدانستند كه شجاع‌ترين مردم است . عمر بن سعد فرياد برآورد : او را با سنگ سنگباران كنيد .

--> ( 1 ) در بعضى از نسخه‌ها « يَكْرُدُ » ضبط شده است و آن نيز به معناى يَطْرُد است . ( 2 ) « مقتل مقرّم » طبع نجف ، ص 288 به نقل از تاريخ طبرى ؛ و « تاريخ طبرى » طبع مصر ( 1358 ه ) ، ج 4 ، ص 338 و 339